Cumartesi

kaybolayazı


kaybola hayrola.
ne sesimin tonu kalmış, ne kelimem, ünlemim, hitabetim, hikayetim.
bi atalet, bilmem nasıl gider.. [tuhaf, hem içine çeker.]
hem nereye gider? gittiği yere gitsek, biz dönsek o beride kalsa?
hele hele "üretim"se adamın bel bağladığı, gayrısı özgürleştirmiyorsa, düşünmeden duramıyor, bilmeden duramıyorsa, ve rağmına yahut inadına hımbılsa.. çürütür efendim, çürütür. maalesef ve maatteessüf.
çürüme adamım, beyim, yarenim. dur. sıkılma, yetti gayrı. bilesin ki, yanında, arkanda herkes. yerin can olmuş. omuz omuza na böyle:



çiçek açasın.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder